vrijdag 17 juni 2011
Het gros van de C1 vertrok om een uur of half vier vanaf het Schotencomplex, zelf kon ik er niet bij zijn want vanaf 1 juni had ik weer werk. Hoe de reis voor 15 van de 16 jongens verliep, kan ik dus niet beschrijven. Maar toen ik samen met Robbert na een rit van ongeveer 2 uur aankwam in het verre oosten van Nederland bij familiepark de Vechtvallei in Diffelen, zagen we een groep Schotenaren in zwembroek en met de handdoek over de schouder terugkomen uit het zwembad. De sfeer zat er blijkbaar meteen al goed in. De mannen waren verdeeld over 2 slaapkamers en Robbert en ik werden uit elkaar getrokken, Hij in sliep in de ene en ik in de andere kamer. De avond verliep verder redelijk rustig en toen ik mocht gaan slapen, hoefde ik alleen wat drop uit mijn slaapzak te halen. Het in slaap vallen viel ook reuze mee want samen met Johan sliep ik op de "rustige" kamer samen met 6 binken.
zaterdag 18 juni 2011
Tot mijn stomme verbazing is het licht en na zevenen als ik wakker word, de jongens in mijn kamer slapen nog en in de andere ruimtes is het stil. Toch sta ik op en fris ik mij even op terwijl de koffie doorloopt. We hebben afgesproken dat de jongens er vroeg uit moten want we hebben een hele drukke dag voor de boeg. Om half elf vertrekken we en een half uurtje verder zijn we in Slagharen. De lucht is dreigend en de voorspelling bar slecht, maar de toegang was al betaald, dus nemen we de gok om half vier af te spreken voor de terugreis. De jongens zijn weg en ik loop met Peter, Dirk-Jan, Dolf, Henk en Johan naar het dichtstbijzijnde restaurant voor een goede kop koffie. Die van Johan eerder op de ochtend voelde ik nog steeds staan! Na de koffie op zoek naar een beetje vertier. Peter en Johan waagden zich in de dodenval en een boot die over de kop sloeg, Dolf en Johan lieten zich gaan tijdens een spelletje "air-hockey" en we doken met z'n allen een helling af in een boomstammetje waarbij het water ons om de oren vloog. Slenterend kwamen we na een poos uit aan de andere kant van het park waar we de skilift instapten. Dat ging goed, maar Peter en Dirk vonden het nuttig om op de voetsteun te gaan staan terwijl de beugel omhoog moest, dat ging natuurlijk niet. Rond kwart over drie liepen we in de buurt van de ingang en de eerste druppels vielen. Een minuutje later vielen er emmers water naar beneden en stonden we te schuilen. Die bui duurde maar vijf minuten en we zagen de jongens aankomen, allemaal droog! Nog even snel wat snoepen en maar weer terug naar ons huis.
zaterdag 18 juni 2011 deel twee
Het was de oorspronkelijk bedoeling de BBQ aan te zetten maar onze koks besloten dat het beter was de maaltijd in de keuken te bereiden. Dit gaf de jongens de gelegenheid nog even te zwemmen terwijl wij een slokje konden drinken. Het eten was vertrouwd goed, Peter en Dirk-jan hebben kennelijk zo veel ervaring dat zij voor twintig man een prima maaltijd op tafel zetten zelfs als er een grote variëteit aan vlees klaargemaakt moet worden op een 4 pits gasfornuis. Klasse van die mannen!. Na het opruimen van de afwas stapt het hele circus weer in de auto, we gaan naar Nijverdal. Daar aangekomen kunnen we na een kort ogenblikje wachten onze schoenen ruilen andere en om 22:00u begint het disco bowlen en gaan we gezellig op 4 banen spelen. Net na elven moet we weer even wachten want uit de pot is weer wat geld gehaald, Dik-Jan heeft met zijn vlotte babbel gezorgd dat de jongens ook nog een wedstrijd lasergamen kunnen spelen rondom het middernachtelijk uur. Als we weer bij ons huis aankomen is het toch al weer bijna 01:30u De mannen gaan tandenpoetsen en liggen en een uurtje later ligt de begeleiding ook.
zondag 19 juni, het is Vaderdag!
Ik word om wakker tegen achten en besluit te kijken hoe het in de woonkamer is. Peter zit wakker te worden in een stoel terwijl Dirk-Jan breeduit en luid ligt te snurken. Verder is het stil, ook de uit grote slaapkamer komt nog geen geluid. Voor mij dus tijd en gelegenheid om terwijl het buiten hard regent, binnen de douche wijd op te draaien. Als ik terug kom in de woonkamer is Dirk-Jan ook wakker, hij zoekt broodjes en eieren (van beiden 100). Ik probeer koffie te zetten terwijl Peter zich opfrist. De jongens hebben het verzoek gekregen om voor de vaders ontbijt te verzorgen, maar dat zit er niet in, te veel jongens zonder hun vader in de buurt, dus de vaders die er wel zijn moeten het zelf maar uitzoeken. Zo zoetjes aan worden de jongens ook wakker (net na negenen). We zien ze in allerlei mates van wakker worden voorbij schuiven richting de was en doucheruimte. De een wat slaperig de ander zo o het oog redelijk fit en zelfs iemand die met tandpasta in z'n haar de weg van de slaapkamer naar de douche neemt. Om kwart voor tien kunnen we de heren verzoeken aan de gedekte tafel plaats te nemen. warme broodjes, witbrood, bruinbrood, bolletjes, eieren roergebakken en gekookt, ham, salami, kaas, melk, yoghurt, hagelslag, jam, pindakaas, er staat meer op tafel dan ze thuis gewend zijn, en voor mij lijkt het dan toch nog een beetje op Vaderdag, heerlijk uitgebreid ontbijten. De inkopers zijn werkelijk niets vergeten. Als we eindelijk de boel op hebben kunnen we gaan opruimen en rond enen richting Haarlem afreizen. Op de club is het uitpakken en uitladen geblazen en om een uur of vier mag ik eindelijk thuis aangekomen mijn Vaderdag cadeautje uitpakken. Als ik het zo bekijk hebben de jongen het heerlijk naar de zin gehad.
bijzondere momenten tijdens het weekend
Lesley wordt benoemd opgenomen in de orde van de Schoten coryfeeën als meest waardevolle speler van het seizoen! Zijn inzet tijdens de trainingen en wedstrijden waren een voorbeeld voor anderen. Denk hierbij aan de manier waarop hij altijd gedreven op vrijwel alle posities ingezet kon worden tijdens de wedstrijden. Zijn aanpak en inzet voor tijdens en na de trainingen bi het opzetten en opruimen van spelattributen, de rustige manier en natuurlijke leiderschap, al die eigenschappen die je hoopt aan te treffen bij spelers van deze leeftijd en op dit niveau, die bezit Lesley. Dat werd benadrukt door Peter in zijn korte toespraak.
Sven was jarig en werd midden in de nacht in de bowling door alle leiders toegezongen, hij kreeg een zak lekkere snoep.
Eén van de jongens kreeg 's nachts een andere haarkleur!
Alle spelers kregen de kampioensfoto op A4 formaat afgedrukt mee als herinnering aan een prachtig seizoen.
De vaste begeleiding werd door de jongens voorzien van een bon voor lekkers, heel erg leuk!
Voor sommige jongens was het onbegrijpelijk dat je niet met schoenen aan op de trampoline mocht springen, andere hadden moeite met tellen want maximaal 1 is toch echt niet meer dan 1.
minpuntjes?
De parkbeheerders en vaste bezoekers gaven wel een heel bijzondere invulling aan "Een familiepark met faciliteiten voor groepen". De kantine op vrijdagavond dicht, het zwembad afsluiten, trampolinegebruik verbieden, een beetje lachen bestempelen als herrie schoppen, en alles steeds tenminste 2 uur achteraf melden steeds via de beheerder? Ook wij zouden op- en aanmerkingen kunnen maken, direct en rechtstreeks, maar dat deden we niet en doen we ook nu niet.
Ik kijk uit naar volgend seizoen, veel van de jongens die ik dit seizoen heb meegemaakt zie ik dan weer. Peter gaat de B1 leiden en hij vroeg mij om als leider weer de administratieve zaken te regelen. Ik ga ook weer lekker vlaggen en hoop dat er nog wat andere vaders en moeders dicht bij het team blijven. Voor nu rest mij om allen een fijne zomer toe te wensen. Ik laat begin van het volgende seizoen weten wie in de B1 spelen en hoe ze het doen.
Martin Bolwijn
